Szukane słowo

artykuł obraz

Biogram Jerzego Olgierda Illakowicza, ps. "Zawisza"

Olgierd Iłłakowicz

Jerzy Olgierd Zawisza Iłłakowicz h. Doliwa, syn Witolda i Haliny z Kleniewskich h. Zagłoba, ur.  8 marca 1908 r. w Łaziskach woj. Lubelskie, zm. 13 stycznia 1984 r. w Fort Lauderdale, USA.  Żonaty z Ireną Morzycką h. Mora (Irena Iłłakowiczowa) zabitą w 1943 r, z którą miał córkę. Powtórnie żonaty z Betty Asbury Purnell, z którą miał córkę i dwóch synów.

Po maturze w 1926 r. ukończył studia rolnicze na Uniwersytecie Katolickim w Louvain (Belgia), a następnie studia ekonomiczne w Wyższej Szkole Handlowej w Lozannie (Szwajcaria). W ich trakcie studiował  przez jeden rok w London School of Economics (Anglia).Po studiach, aż do wybuchu II wojny światowej pracował w bankowości.

W okresie międzywojennym działacz Obozu Narodowo Radykalnego.

Po wybuchu wojny, wraz z innymi przystąpił do tworzenia konspiracyjnej organizacji katolicko-narodowej Związek Jaszczurczy. Otrzymał zadanie organizacji resortów cywilnych, oraz został szefem finansów, którą to funkcję pełnił w narodowych Siłach Zbrojnych do 1944 r. Był przedstawicielem ZJ w Tymczasowej Narodowej  Radzie Politycznej. Wiosną 1944 r. został członkiem Rady Politycznej NSZ.

W sierpniu 1944 r. oddelegowany do okręgu częstochowskiego NSZ. Następnie został szefem departamentu VI w dowództwie NSZ, ze stopniem kapitana.

W styczniu 1945 r. ewakuował się do Wiednia i dalej na zachód, gdzie doczekał wyzwolenia przez armię USA. We Frankfurcie został przydzielony do Polskiej Misji Łącznikowej.

Z żołnierzy Brygady Świętokrzyskiej NSZ  oraz wyzwolonych jeńców, którzy znaleźli się w amerykańskiej strefie okupacyjnej zorganizował, na polecenie dowództwa amerykańskiego, kompanie wartownicze.

Po reorganizacji amerykańskich sił okupacyjnych i powstaniu Continental Base Section pełnił funkcję, w stopniu majora, starszego oficera łącznikowego.

Po następnej reorganizacji w armii okupacyjnej USA został delegowany do głównej kwatery I.R.O. - Międzynarodowej Organizacji d.s. Uchodźców w Heidelbergu.

Potem stworzył Stowarzyszenie Polskich Emigrantów, które miało, przede wszystkim, roztoczyć opiekę nad żołnierzami Brygady Świętokrzyskiej, a także ułatwić im życie na emigracji i znalezienie zatrudnienia.

W 1953 r. emigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie zapisał się do szkoły hotelarskiej, która ukończył po półtora roku. Zatrudniony został, jako kierownik klubu w Wilmington w stanie Delaware, gdzie pracował do emerytury.

Od młodych lat grał w turniejach brydżowych, a w 1962 zdobył dożywotni tytuł mistrza (Life Master), a jego nazwisko znalazło się w Encyklopedii Brydżowej.

Opracowano na podstawie:

  1. „Sylwetki Kobiet –Żołnierzy”, Fundacja „Archiwum i Muzeum Pomorskie AK oraz Wojskowej Służby Polek”, Toruń 2003
  2. „Wspomienia Jerzego Olgierda Zawiszy-Iłłakowicza”, niepublikowane, w posiadaniu rodziny.