Mefisto

Narodowy Katolicyzm

Narodowy Katolicyzm jest to doktryna polityczna łącząca nacjonalizm z przyznaniem religii katolickiej statusu wyznania państwowego na którym będzie oparty ustrój państwa. W Polsce idee narodowo-katolickie pojawiły się na przełomie lat 20. i 30. XX wieku, kiedy to młodzi narodowcy zaczęli głosić konieczność budowy Katolickiego Państwa Narodu Polskiego.

Cytaty Romana Dmowskiego:

1. „Katolicyzm nie jest dodatkiem do polskości, zabarwieniem jej na pewien sposób, ale tkwi w jej istocie, w znacznej mierze stanowi jej istotę. Usiłowanie oddzielenia u nas katolicyzmu od polskości, oderwania narodu od religii i od Kościoła, jest niszczeniem samej istoty narodu.”
2. „Bez tego, co zrobił chrystianizm i Kościół Rzymski w dziejach, nie istniały narody dzisiejsze. Dziełem Kościoła było wychowanie indywidualnej duszy ludzkiej, mającej oparcie moralne w swym własnym sumieniu, a stąd posiadającej poczucie obowiązku i odpowiedzialności osobistej; on związał różne szczepy, z ich odrębnymi kultami szczepowymi, w jednej wielkiej religii: on u kolebki dzisiejszych narodów europejskich, w pierwszej połowie średniowiecza, był w ogromnej mierze organizatorem państwa, jego bowiem ludzie byli jedynymi oświeconymi ludźmi, bez których ani urządzenie państwa, ani organizacja stosunków międzypaństwowych nie była możliwa; on wreszcie niósł ludom wielkie dziedzictwo Rzymu, jego cywilizację, prawo rzymskie, które stało się podstawą bytu całego świata zachodnioeuropejskiego i na którym wychowały się instynkty społeczne, tworzące dzisiejszy naród.”

Kościół katolicki nie potępiał idei Narodowego Katolicyzmu starając się ją jednak kierować na go bliższe katolicyzmowi tory. Papież Pius XI niejako legitymizował ideę narodowego katolicyzmu pisząc:

„Prawy porządek chrześcijańskiego miłosierdzia nie zabrania prawowitej miłości Ojczyzny, ani nacjonalizmu; przeciwnie, kontroluje on go, uświęca i ożywia.”

Idea narodowego katolicyzmu popularna była jako nacionalcatolicismo w Hiszpanii epoki Francisco Franco. Narodowy katolicyzm generała Franco nazywany był też Faszyzmem Klerykalnym. Faszyzm klerykalny lub klerofaszyzm to ideologiczny konstrukt łączący polityczne i ekonomiczne doktryny faszyzmu z teologią lub religijną tradycją. Termin ten używany jest dla określenie organizacji i ruchów łączących elementy religijne z faszyzmem, organizacji religijnych wspierających faszyzm czy też faszystowskie reżimy w których kler odgrywa wiodącą rolę. Termin ten pojawił się w latach 20. XX wieku w celu określenia związków pomiędzy Kościołem a włoskim faszyzmem.

Mefisto